หน้าหลัก

เจ้าหน้าที่คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (DPO)

4 แนวคิดที่เกี่ยวข้อง · 5 มาตราอ้างอิง
สารบัญในมาตรานี้
  1. นิยาม
  2. ตัวอย่าง
  3. มาตราที่เกี่ยวข้อง
  4. ประกาศที่เกี่ยวข้อง
  5. หมายเหตุ
  6. แนวคิดที่เกี่ยวข้อง

นิยาม

DPO ย่อมาจาก Data Protection Officer ในภาษาอังกฤษ — เป็นศัพท์ที่ใช้แพร่หลายในมาตรฐานสากลและในตำราภาษาไทยเรียกทับศัพท์ว่า "DPO"

เจ้าหน้าที่คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (DPO) คือบุคคลที่ผู้ควบคุมข้อมูลหรือผู้ประมวลผลข้อมูลแต่งตั้งให้ทำหน้าที่กำกับดูแลการปฏิบัติตาม พ.ร.บ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล + ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูล + เป็นจุดติดต่อสำหรับเจ้าของข้อมูลและสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล

พ.ร.บ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลกำหนดข้อบังคับเกี่ยวกับ DPO ไว้ใน มาตรา 41 (เงื่อนไขการแต่งตั้ง) และ มาตรา 42 (หน้าที่ของ DPO)

ลักษณะของ DPO ตาม มาตรา 41 วรรคท้าย:

ตัวอย่าง

3 กรณีที่ต้องแต่งตั้ง DPO ตาม มาตรา 41 วรรคหนึ่ง

  1. หน่วยงานของรัฐ ตามที่คณะกรรมการประกาศกำหนด (มาตรา 41 (1))

    • ตัวอย่าง: กระทรวง กรม รัฐวิสาหกิจ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มหาวิทยาลัยของรัฐ — ตามที่คณะกรรมการกำหนดประเภท
  2. กิจกรรมที่ต้องตรวจสอบข้อมูลส่วนบุคคลหรือระบบสม่ำเสมอ + มีข้อมูลจำนวนมาก (มาตรา 41 (2))

    • ตัวอย่าง: แพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซขนาดใหญ่ที่มีลูกค้าหลายล้านคน + แพลตฟอร์มสตรีมมิ่งที่ติดตามพฤติกรรมผู้ใช้ + ธนาคารหรือบริษัทประกันที่มีลูกค้ารายย่อยจำนวนมาก
    • เงื่อนไข: "จำนวนมาก" ตามที่คณะกรรมการกำหนดเกณฑ์
  3. กิจกรรมหลักเป็นการประมวลผลข้อมูลอ่อนไหว (มาตรา 41 (3))

    • ตัวอย่าง: โรงพยาบาล คลินิกขนาดใหญ่ ห้องปฏิบัติการตรวจสารพันธุกรรม สหภาพแรงงาน องค์กรศาสนา องค์กรการเมือง — ที่ข้อมูลอ่อนไหวเป็น "กิจกรรมหลัก" ไม่ใช่กิจกรรมรอง

DPO ร่วมในเครือกิจการ (มาตรา 41 วรรคสอง)

หน้าที่ของ DPO ตาม มาตรา 42

DPO มีหน้าที่อย่างน้อย:

มาตราที่เกี่ยวข้อง

เงื่อนไขและหน้าที่:

ความสัมพันธ์กับหน้าที่อื่นของผู้ควบคุม:

การบังคับใช้:

ประกาศที่เกี่ยวข้อง

-

หมายเหตุ