มาตรา 3

ตัวบท

มาตรา 3 ในกรณีที่มีกฎหมายว่าด้วยการใดบัญญัติเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลในลักษณะใด กิจการใด หรือหน่วยงานใดไว้โดยเฉพาะแล้ว ให้บังคับตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการนั้น เว้นแต่

(1) บทบัญญัติเกี่ยวกับการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล และบทบัญญัติเกี่ยวกับสิทธิของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล รวมทั้งบทกำหนดโทษที่เกี่ยวข้อง ให้บังคับตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้เป็นการเพิ่มเติม ไม่ว่าจะซ้ำกับบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการนั้นหรือไม่ก็ตาม

(2) บทบัญญัติเกี่ยวกับการร้องเรียน บทบัญญัติที่ให้อำนาจแก่คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญออกคำสั่งเพื่อคุ้มครองเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล และบทบัญญัติเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ของพนักงานเจ้าหน้าที่ รวมทั้งบทกำหนดโทษที่เกี่ยวข้อง ให้บังคับตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ ในกรณีดังต่อไปนี้

(ก) ในกรณีที่กฎหมายว่าด้วยการนั้นไม่มีบทบัญญัติเกี่ยวกับการร้องเรียน

(ข) ในกรณีที่กฎหมายว่าด้วยการนั้นมีบทบัญญัติที่ให้อำนาจแก่เจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจพิจารณาเรื่องร้องเรียนตามกฎหมายดังกล่าวออกคำสั่งเพื่อคุ้มครองเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล แต่ไม่เพียงพอเท่ากับอำนาจของคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญตามพระราชบัญญัตินี้และเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจตามกฎหมายดังกล่าวร้องขอต่อคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญหรือเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลผู้เสียหายยื่นคำร้องเรียนต่อคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญตามพระราชบัญญัตินี้ แล้วแต่กรณี

สรุป

มาตรานี้กำหนด กฎหมายเฉพาะเรื่องมีผลแทน พ.ร.บ. นี้ — ถ้ามีกฎหมายอื่นบัญญัติเรื่องคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลไว้โดยเฉพาะ ให้บังคับตามกฎหมายนั้น เว้นแต่ 2 ประเภทบทบัญญัติที่ พ.ร.บ. นี้มีผลแทนกลับ — เรื่องการประมวลผลข้อมูล/สิทธิเจ้าของ (ตาม (1)) และเรื่องการร้องเรียน/อำนาจกรรมการผู้เชี่ยวชาญ (ตาม (2))

องค์ประกอบสำคัญ

หลักทั่วไป: กฎหมายเฉพาะเรื่องมีผลแทน พ.ร.บ. นี้

ข้อยกเว้นที่ พ.ร.บ. นี้มีผลแทน:

• (1) บทบัญญัติเกี่ยวกับการเก็บรวบรวม ใช้ เปิดเผยข้อมูล + สิทธิของเจ้าของข้อมูล + บทลงโทษ → ใช้ พ.ร.บ. นี้ เป็นการเพิ่มเติม (มีผลแทนกฎหมายอื่น แม้จะซ้ำกัน)
• (2) บทบัญญัติเกี่ยวกับการร้องเรียน + อำนาจคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญ + อำนาจพนักงานเจ้าหน้าที่ → ใช้ พ.ร.บ. นี้ในกรณี:
  • (ก) กฎหมายอื่นไม่มีบทบัญญัติเกี่ยวกับการร้องเรียน
  • (ข) กฎหมายอื่นมีบทบัญญัติให้อำนาจ แต่อำนาจไม่เพียงพอเท่ากับคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญตาม พ.ร.บ. นี้

มาตราที่อ้างอิง

ไม่มี — มาตรานี้เป็นกฎที่กำหนดความสัมพันธ์ระหว่าง พ.ร.บ. นี้ กับกฎหมายอื่น (ไม่อ้างมาตราภายใน พ.ร.บ.)

หมายเหตุ

• lex specialis เป็นหลักกฎหมายโรมัน — กฎหมายเฉพาะเรื่องมีผลแทนกฎหมายทั่วไปเมื่อขัดแย้ง — มาตรานี้ใช้หลักนั้นเป็นหลักทั่วไป แต่พลิกกลับใน 2 เรื่องข้างต้น
• ในทางปฏิบัติ: องค์กรในธุรกิจที่มีกฎหมายเฉพาะของตน ต้องตรวจสอบทั้ง PDPA + กฎหมายเฉพาะ — ถ้าซ้อน → ใช้กฎหมายเฉพาะเรื่อง (เว้น (1)(2))
• หลักความเป็นกฎหมายเฉพาะของรัฐสมาชิก: GDPR ใช้แนวคิดคล้ายกัน — เคารพกฎหมายเฉพาะของรัฐสมาชิก EU ในเรื่องที่ EU ไม่ปรับเป็นมาตรฐานกลางเต็มที่