มาตรา 47
สารบัญในมาตรานี้
ตัวบท
มาตรา 47 บรรดาอสังหาริมทรัพย์ที่สำนักงานได้มาจากการซื้อหรือแลกเปลี่ยนจากรายได้ของสำนักงานตามมาตรา 46 (4) หรือ (5) ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของสำนักงาน
สรุป
มาตรานี้กำหนดให้ อสังหาริมทรัพย์ที่สำนักงานซื้อหรือแลกเปลี่ยนด้วยรายได้ของตน (ตาม มาตรา 46 (4) ค่าธรรมเนียมและบริการ หรือ (5) ดอกผลและรายได้จากทรัพย์สิน) เป็นกรรมสิทธิ์ของสำนักงานเอง — ไม่ใช่ของแผ่นดินหรือหน่วยราชการอื่น
องค์ประกอบสำคัญ
- ขอบเขต: อสังหาริมทรัพย์ที่สำนักงานได้มาโดย:
- การซื้อ หรือ
- การแลกเปลี่ยน
- แหล่งเงินที่ใช้: ต้องเป็นรายได้ของสำนักงานตาม:
- ผล: เป็น กรรมสิทธิ์ของสำนักงาน (ไม่ใช่กรรมสิทธิ์ของแผ่นดินหรือหน่วยงานอื่น)
มาตราที่อ้างอิง
- มาตรา 46 — ทุนและทรัพย์สินของสำนักงาน — มาตรานี้ใช้กับอสังหาริมทรัพย์ที่ได้มาจากรายได้ตาม มาตรา 46 (4) หรือ (5) เท่านั้น
หมายเหตุ
- ความหมายของ "เป็นกรรมสิทธิ์ของสำนักงาน": สำนักงานในฐานะนิติบุคคลตาม มาตรา 43 วรรคสอง สามารถถือกรรมสิทธิ์ได้ตาม มาตรา 45 (1) — มาตรานี้ยืนยันชัดเจนว่าอสังหาริมทรัพย์ที่ได้มาจากรายได้ของตน เป็นกรรมสิทธิ์ของนิติบุคคลสำนักงาน
- เหตุที่จำกัดเฉพาะรายได้ตาม (4) และ (5):
- (1) ทุนประเดิม และ (2) เงินอุดหนุนรายปีจากรัฐบาล เป็นเงินภาครัฐที่อาจมีเงื่อนไขเฉพาะ — มาตรานี้ไม่ครอบคลุม
- (3) เงินอุดหนุนจากต่างประเทศ อาจมีเงื่อนไขจากผู้ให้ทุน — มาตรานี้ไม่ครอบคลุม
- (4) (5) เป็นรายได้ที่สำนักงานหามาเอง → จึงเป็นทรัพย์สินของสำนักงานเต็มที่
- กรณีอสังหาริมทรัพย์ที่ได้มาด้วยทุนรัฐบาล: ไม่อยู่ในขอบเขตของมาตรานี้ — ต้องพิจารณาตามเงื่อนไขของแหล่งเงินนั้น (เช่น ที่ดินที่รัฐโอนให้อาจมีข้อจำกัดในการขายต่อ)
- ตัวอย่างในทางปฏิบัติ:
- สำนักงานเก็บค่าธรรมเนียมจากการรับรองมาตรฐาน → ซื้ออาคารสำนักงานด้วยเงินที่เก็บได้ → อาคารเป็นกรรมสิทธิ์ของสำนักงาน
- ดอกเบี้ยจากเงินฝากของสำนักงาน → ลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ → เป็นกรรมสิทธิ์ของสำนักงาน
- ความเชื่อมโยงกับ มาตรา 45: อำนาจถือกรรมสิทธิ์ของสำนักงานทั่วไปอยู่ที่ มาตรา 45 (1) — มาตรานี้เป็นการกำหนดเฉพาะสำหรับอสังหาริมทรัพย์ที่ได้มาจากรายได้ของสำนักงานเอง