การบังคับทางปกครอง

นิยาม

การบังคับทางปกครอง คือกลไกที่ใช้บังคับให้เป็นไปตามคำสั่งของคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญ (มาตรา 71) เมื่อผู้ควบคุมหรือผู้ประมวลผลข้อมูลไม่ยอมปฏิบัติตาม โดยนำบทบัญญัติตามกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองมาใช้โดยอนุโลม ฐานหลักอยู่ใน มาตรา 74 วรรคสี่:

ในกรณีที่ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลหรือผู้ประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคลไม่ยอมดำเนินการตามคำสั่ง ... ให้นำบทบัญญัติเกี่ยวกับการบังคับทางปกครอง ... มาใช้บังคับโดยอนุโลม ... ให้คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญเป็นผู้มีอำนาจสั่งยึด อายัด หรือขายทอดตลาดทรัพย์สิน ...

ใช้ใน 2 บริบท: (1) บังคับคำสั่งเรื่องร้องเรียน (ให้แก้ไข/ห้ามกระทำ) ตาม มาตรา 74; และ (2) บังคับชำระค่าปรับทางปกครองที่ค้างชำระตาม มาตรา 90 วรรคสาม

ตัวอย่าง

ลำดับการบังคับ:

• ผู้ถูกสั่งไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง/ไม่ชำระค่าปรับ → เข้าสู่การบังคับทางปกครอง
• คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญสั่งยึด อายัด หรือขายทอดตลาดทรัพย์สินเพื่อบังคับได้เอง (มาตรา 74 วรรคสี่)
• กรณีค่าปรับที่ไม่มีเจ้าหน้าที่ดำเนินการบังคับ หรือบังคับไม่ได้ → คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญฟ้องศาลปกครองให้บังคับยึด/อายัด/ขายทอดตลาด (มาตรา 90 วรรคสาม)

มาตราที่เกี่ยวข้อง

• มาตรา 74 — ⭐ วรรคสี่ — การบังคับทางปกครองคำสั่งเรื่องร้องเรียน + อำนาจยึด/อายัด/ขายทอดตลาด
• มาตรา 90 — วรรคสาม — การบังคับชำระค่าปรับทางปกครอง + การฟ้องศาลปกครอง
• มาตรา 71 — คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญ — ผู้ใช้อำนาจบังคับ

ประกาศที่เกี่ยวข้อง

-

หมายเหตุ

• คู่กับโทษปรับทางปกครอง: โทษปรับทางปกครองคือ "การกำหนดให้ชำระเงิน" ส่วนการบังคับทางปกครองคือ "การทำให้การชำระเงิน/การปฏิบัติตามคำสั่งเกิดขึ้นจริง" เมื่อผู้ถูกสั่งเพิกเฉย
• เหตุที่ต้องระบุให้คณะเป็นผู้สั่งเอง: กฎหมายวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองโดยทั่วไปมอบอำนาจบังคับให้ "เจ้าหน้าที่ผู้ออกคำสั่ง" แต่คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญเป็น "คณะ" จึงต้องบัญญัติให้ชัดว่าคณะมีอำนาจสั่งยึด/อายัด/ขายทอดตลาด
• ความเป็นที่สุดไม่ตัดสิทธิทางศาล: คำสั่งตาม มาตรา 74 เป็นที่สุดในชั้นปกครอง แต่ผู้ถูกบังคับยังฟ้องศาลปกครองเพื่อทบทวนได้